Pogacar wint Luik-Bastenaken-Luik, maar talent Seixas kon lang volgen: ‘Ik zag alles wel wazig’

Grote kans dat het hem niet ging lukken, had Tadej Pogacar gedacht, diep in de finale van Luik-Bastenaken-Luik. Deze tegenstander ging hij er niet af rijden. Paul Seixas, een Fransman van 19 jaar, gaf geen krimp op de Côte de la Redoute. Nam brutaal de kop toen ze met z’n tweeën naar de slotklim reden, de gevreesde Roche aux Faucons. Hield in het eerste deel van de klim nog altijd zijn wiel. Moest Pogacar gokken op de eindsprint in Luik, man tegen man?

Uiteindelijk werd een ultieme krachtsinspanning van Pogacar Seixas op 590 meter van de top ineens toch te machtig. Daardoor reed de wereldkampioen in de laatste twaalf kilometer toch nog solo naar de winst. En won Pogacar toch weer Luik-Bastenaken-Luik, voor de vierde keer.

„Ik bereidde me al voor op de sprint, want hij was zo sterk”, zei Pogacar na afloop in een eerste interview. Mooi gebaar hoe de 27-jarige Sloveen terugliep naar de finishlijn om Seixas, die 45 tellen na hem finishte, te omhelzen. Alle lof had hij voor de nieuwe rivaal, die hem tot het uiterste had gedwongen. „Indrukwekkend” zei hij.

De cijfers leverden zwart op wit het bewijs: 259 kilometer met 4.400 hoogtemeters aan een gemiddelde snelheid van 44,3 kilometer per uur. Meer dan twee kilometer per uur sneller dan het record tot nu toe, ook al van Pogacar, vorig jaar. „Schofterig hard”, concludeerde tv-commentator Michael Boogerd.

Natuurlijk worden de lijstjes steeds indrukwekkender. Met zijn vierde zege in Luik-Bastenaken-Luik komt Pogacar op de eeuwige ranglijst van de Waalse klassieker op gelijke hoogte met Moreno Argentin en Alejandro Valverde – alleen Eddy Merckx won één keer meer. In zijn vijfde koers van dit seizoen won hij voor de vierde keer, alleen in Parijs-Roubaix was Wout van Aert te sterk.

Hij won zondag zijn derde ‘monument’ van dit seizoen (na Milaan-Sanremo en de Ronde van Vlaanderen), zijn dertiende in totaal. „Ik koers niet zo veel dus ik heb niet zo veel kansen om te winnen”, keek Pogacar terug. „Gelukkig ben ik er in geslaagd weer een grote wedstrijd in het wielrennen te winnen.”

Record op Muur van Hoei

Misschien realiseerde de winnaar zich in Luik ook dat op zijn favoriete terrein, zware eendagswedstrijden en grote rondes, een tegenstander van bijzonder formaat lijkt opgestaan. Roem was Seixas vooruit gesneld. Derde op het EK eind vorig seizoen, achter Pogacar en Remco Evenepoel. Dit voorjaar uitblinker in Strade Bianche (tweede achter Pogacar) en in de Ronde van het Baskenland (eindwinnaar, drie ritzeges). Vier dagen voor ‘Luik’ glansrijk de beste in de Waalse Pijl, waar hij op de Muur van Hoei drie tellen harder ging dan het record van Pogacar uit 2023. Maar of de jonge kopman van de Franse Decathlon-ploeg zijn belofte al meteen zou kunnen waarmaken in zijn eerste zware klassieker?

Even zelfbewust als nederig presenteerde hij zich ’s ochtends bij de start. Seixas snapte best dat iedereen keek naar Pogacar, Evenepoel en hemzelf. Maar winnen zou niet makkelijk worden, eerst maar eens proberen te volgen. Dus mocht Pogacar met zijn UAE-ploeg het meeste werk opknappen toen Evenepoel al na een paar kilometer meesloop in een grote vluchtgroep die een paar minuten pakte. Pas vlak voor de Côte de Wanne, met nog 94 kilometer te gaan, kwamen de twee groepen samen. UAE ‘wurgde’ de concurrentie verder in aanloop naar de Côte de la Redoute, het sleutelpunt waar Pogacar de wedstrijd meestal beslist.

Aan elkaar gewaagd

Maar toen de wereldkampioen een kilometer onder de top verschroeiend aanzette, bleef de jonge Seixas verbazingwekkend in het wiel. „Ik zag alles wel wazig op dat moment”, gaf de Fransman na afloop toe bij Wielerflits. De rest van de groep leek bijna stil te staan en zag de achterstand snel oplopen tot meer dan een minuut. Ook Evenepoel, die na een straffe eindsprint nog wel als derde zou eindigen, bleef het antwoord schuldig. Vooraan leken de twee leiders aan elkaar gewaagd. „Ja, ik moest wel overnemen en samen tempo maken met hem”, zei Seixas achteraf.

Pas halverwege de slotklim bleek Pogacar uiteindelijk nog net iets sterker dan Seixas. „De logica is geschied, het beest is vertrokken”, sprak commentator José De Cauwer bij de Belgische zender Sporza. Al lijkt na zondag de vraag gerechtvaardigd hoe lang het nog logica is dat Pogacar bergop wegrijdt bij Seixas.