Amsterdams Volt-raadslid krijgt gelijk: kritiek op vastgoedondernemer valt onder vrijheid van meningsuiting

Is politicus Juliet Broersen te ver gegaan in haar kritiek op vastgoedondernemer Marcel Melis? Die vraag stond centraal in een kort geding dat vrijdag door de rechtbank werd beslist. Het antwoord van de rechter is duidelijk: nee. De uitlatingen van het Amsterdamse Volt-raadslid zijn niet onrechtmatig, en vallen binnen de vrijheid van meningsuiting.

De zaak draaide om stevige uitspraken van Broersen over het verhuurbeleid van Melis. Die volgden op mediaberichten waarin huursters aangaven zich onder druk gezet te voelen, onder meer omdat zij toegang moesten geven tot hun sociale media-accounts om in aanmerking te komen voor een huurcontract. In een debat in de gemeenteraad zei Broersen dat ze „een beetje Andrew Tate-vibes” kreeg bij de ondernemer. Daarmee verwees ze naar de omstreden influencer die bekendstaat om vrouwonvriendelijke uitspraken en verdacht wordt van onder meer verkrachting en mensenhandel. Melis vond die vergelijking schadelijk voor zijn reputatie en stapte naar de rechter om een rectificatie af te dwingen.

Lees ook

Het raadslid wil ‘haar werk doen’, de ondernemer ‘een gezuiverde naam’ en de rechter ziet: deze twee gaan niet nader tot elkaar komen

Context van politiek debat

Volgens de rechter moeten zulke uitspraken worden gezien in de context van een politiek debat, waarin Broersen als raadslid sprak over maatschappelijke problemen zoals de woningmarkt en de positie van huurders. Daarbij krijgen politici veel ruimte: in het vonnis staat dat „het van groot belang [is] dat een politica een grote vrijheid heeft om maatschappelijke thema’s te bespreken […] in de woorden die haar daarvoor het meest geschikt lijken”.

De rechter moest een afweging maken tussen het recht van Melis op bescherming van zijn goede naam en het recht van Broersen op vrije meningsuiting. In dit geval woog dat laatste zwaarder: allereerst dus vanwege de context van een publiek debat. Broersen baseerde zich op mediaberichten en signalen van huurders. Hoewel de rechter opmerkt dat Broersen voor „genuanceerder” bewoordingen had kunnen kiezen – zeker gezien de ernstige misdrijven waarvan Tate wordt verdacht – heeft zij de ruime grenzen van haar vrijheid van meningsuiting als politica hiermee niet overschreden. Belangrijk is ook dat de rechter haar uitspraken niet beschouwt als feitelijke beschuldigingen, maar als „een weergave van haar gevoel bij de situatie”, oftewel een kritisch waardeoordeel.

Dat de uitspraken ook op sociale media zijn gedeeld, verandert volgens de rechter niets aan de beoordeling. De boodschap bleef hetzelfde als in de gemeenteraad. Bovendien geldt dat politici ook buiten de raadszaal ruimte hebben om maatschappelijke kwesties aan te kaarten. De uitspraak benadrukt hoe belangrijk vrije meningsuiting is in een democratie: „een van de fundamenten”.

De rechter wijst alle eisen van Melis af. Dat betekent dat Broersen haar uitspraken niet hoeft te rectificeren. Melis moet daarnaast de proceskosten betalen, die oplopen tot ruim 2.100 euro. Volgens Broersen is de uitspraak belangrijk voor het politieke werk. „Politici moeten maatschappelijke misstanden kunnen aankaarten, zonder monddood te worden gemaakt”, zegt ze in een reactie.

Melis, die op zijn Instagramaccount veel over de zaak deelde, uit daar ook zijn teleurstelling. „Waar ligt de grens tussen mening en framing?” Hij wijst op de impact van kwalificaties als „Andrew Tate vibes”, die volgens hem blijven hangen, ongeacht de intentie. Hij benadrukt dat „vrijheid van meningsuiting essentieel” is, maar „zorgvuldigheid met iemands reputatie ook”.

Lees ook

‘Vrouwen moeten zich niet uit de politiek laten pesten door online haatberichten’