Bergbeklimmer die vriendin achterliet tijdens een klim is veroordeeld voor dood door schuld: gummibeertjes als proviand

Een Oostenrijkse amateur-bergbeklimmer Thomas P. is donderdagavond laat veroordeeld tot het betalen van 9.400 euro en een voorwaardelijke celstraf van vijf maanden. De 37-jarige man liet zijn uitgeputte vriendin Kerstin G. vorig jaar januari achter op de Grossglockner, de hoogste berg van Oostenrijk, gelegen in de Centrale Alpen. Naar eigen zeggen om hulp te zoeken aan de andere kant van een bergtop.

Assistentie kwam te laat: de 33-jarige vrouw vroor dood bij minus acht graden en windstoten van ruim zeventig kilometer per uur. De rechter in Innsbruck, in het zuidwesten van Oostenrijk, rekent hem dood door schuld aan. De zitting duurde liefst veertien uur.

Ondanks de winterse vrieskou haalde P., voordat hij zijn vriendin achterliet, niet de meegebrachte nooddeken of bivakzak uit haar rugzak. „Het was een stressvolle en uitzonderlijke situatie”, bracht hij in verweer. Ook maakte hij tijdens een telefoongesprek met de politie niet duidelijk hoe slecht zijn vriendin eraan toe was. Daardoor rukten hulpdiensten aanvankelijk niet uit.

Nadien probeerde de politie P. tevergeefs te bereiken via de telefoon en WhatsApp. De reden: hij had zijn telefoon op vliegtuigstand gezet. De man deed dat naar eigen zeggen om te voorkomen dat zijn telefoon zou uitvallen. De verdediging sprak van een „noodlottig ongeluk” en vroeg om vrijspraak.

‘Führer aus Gefälligkeit‘

„Het spijt me vreselijk, ik hield van haar”, zei de man volgens dagblad Kronen Zeitung. Hij had naar eigen zeggen niet de leiding over de beklimming, het stel zou alles samen hebben gepland. Dat bevestigde de moeder van het slachtoffer.

In Oostenrijk is het voor rechters belangrijk wie de leiding heeft bij een bergbeklimming. Volgens het uitgangspunt Führer aus Gefälligkeit kan de meest ervaren persoon van een gezelschap aansprakelijk worden gesteld voor letsel dat een minder ervaren groepsgenoot oploopt bij een tocht. Bijvoorbeeld als de ervarene verzaakt om de uitrusting van reisgenoten te controleren, of als diegene een onverantwoord risico neemt bij het oversteken van een bergpas. Thomas P. kon volgens een expert die in de zaak aan het woord kwam als ervaren bergbeklimmer gezien worden.

Een ex-vriendin, die in het verleden eveneens een berg trotseerde met P. en als getuige werd gehoord, stelde dat hij indertijd expliciet de leiding nam bij beklimmingen. Ze blikte terug op een klim die haar te gortig werd, waarbij het haar begon te duizelen. De opgebrande partner moest naar eigen zeggen schreeuwen en huilen, maar desondanks was „de nukkige” P. „ineens weg”, zei ze. Hij was voor haar uit gelopen. Die tocht liep uiteindelijk wel goed af.

Sterrenstelsels

De geraadpleegde bergsportdeskundige stelde dat slachtoffer Kerstin G. over „aanzienlijk minder” klimcapaciteiten beschikte dan P. Ze beklom eerder bergen, ook alleen, maar die tochten waren minder uitdagend en vielen buiten het winterseizoen. Bovendien beschikte ze niet over een kwalitatief hoogstaande uitrusting. Omdat ze stijgijzers onder zachte snowboardschoenen bond, moest ze tijdens de klim meer kracht zetten met haar handen, waardoor ze sneller vermoeid raakte.

Ook hekelde de deskundige de geplande aankomsttijd – 21.00 uur – op de bergtop: „volstrekt ongepast”, want véél te laat. Als proviand had het tweetal gummibeer-snoepjes meegebracht. Dat detail leidde tot „gefronste wenkbrauwen” in de rechtszaal, aldus Kronen Zeitung.

Het Openbaar Ministerie ploos de sporthorloges, telefoons en een webcam van het tweetal uit. Uit die data bleek dat zij steeds langzamer vooruitkwamen. Op een gegeven moment hadden ze circa zes uur nodig om eenennegentig meter hoger op de berg te geraken.

P., die qua klimvaardigheden „sterrenstelsels” op het slachtoffer voorliep, had veel eerder moeten omkeren, oordeelde de rechter. „Als u anders had gehandeld, ben ik er sterk van overtuigd dat uw partner het zou hebben overleefd.”